از نخل تا خرما

از نخل تا خرما


نخل از درختان بسیار مفید و کاربردی است که نه تنها از میوه آن بلکه از قسمت های متفاوتش می توان استفاده کرد.  از تنه این درخت در ساختمان سازی استفاده می شود. ستون ها و سقف های ساخته شده از درخت نخل از 200 تا 500 سال عمر می کند  و بنابراین از مصالح کارآمد ساختمان سازی به شمار می آید. در میانه تنه نخل مغز ترد و شیری رنگی وجود دارد که شیرین و گس مزه است  و پنیر نخل نامیده می شود. پنیر نخل بسیار مقوی بوده و از جمله خوراکی های گران قیمت به شمار می رود.
"تارونه" یا شکوفه های درخت نخل نیز در درمان درد های معده کاربرد دارد. تارونه ها را در ابتدای فصل بهار می چینند و از آن عرق تارونه می گیرند که بسیار مقوی است و مانند سایر عرقیجات کاربرد دارویی دارد. از لیف خرما انواع حصیر، جارو، کیف، سبد و بادبزن می بافند. از خرماهای نا مرغوب سرکه می سازند که از جمله پرطرفدارین سرکه هاست. شیره خرما نیز از دیگرتولیداتی است که از میوه خرما ساخته می شود. از شیره خرما می توان در تولید قند و عسل خرما استفاده کرد.
درخت خرما همه جا می روید، یعنی در تمامی نواحی به روش کاشت هسته یا پاجوش می توان درخت نخل را پرورش داد. با این حال این درخت تنها در مناطق گرمسیر محصول می دهد. اگر در مناطق گرمسیر نخل از طریق هسته کاشته شود، 10 سال بعد محصول می دهد و اگر از طریق پاجوش کاشته شود، 5 سال بعد از کاشت محصول می دهد و در ضمن هر نخل، به طور میانگین 40 کیلوگرم محصول می دهد.
فصل کاشت هسته خرما آخرهای زمستان و اوایل بهار و کاشت پاجوش تنها اوایل بهار است. جالب است بدانید که در مناطق گرمسیری در برابر هر 25 نهال ماده نخل، یک نهال نخل نر می کارند چرا که نخل نر محصول نمی دهد د کارکردش تنها بارور کردن نخل ماده است.